گرچه خداپرستی فطرت فترت ناپذیر من است لیک گاهی در راهی واهی ندایی از خرد کوتاهم بلند می شود که اگر مادر به من خدا پرستی یاد نمی داد همانا ولی پرست می شدم ، چه کنم که عشق معشوق ، عاشق را کر و کور می کند چراکه دل من بلبل اسیری است در قفس کلام آسمانی او که نه تنها گوشم را که گوش تا گوش وجودم را نوای آن غم غربتش تسخیر میکند . همو که صدایش یادگار جاودانه آن عظمت بی صداست و سیمایش سیمای آن ابرشکوه بی سیما است . من فدای تو ای فدایی من که قلب هزار عمار فدایت که  در سرنوشت مقلدان تو جز عشق مقدر نیست چونانکه در سرنوشت عشق جزخون حاصل نیست ، که رکعتان فی العشق لایصح وضوئهما الا بالدم .
اما آه و هزار آه که گله دارم از گله هایم ، از اوکه داعیه بصیرت دارد و هر روز کلام حق را تفسیر میکند که چرا نتوانست حق عمار را به جای آورد و کهولت سن را بهانه ای برای سکوت نمازهای جمعه اعلام نمود مگر او از حبیب بن مظاهر نود ساله چه کم دارد که حسین را در کربلا تنها نگذاشت .آری اگرهدف وسیله را توجیه میکند ، چرا آنها از روحانیت شیعه استفاده نکنند ولی سخن این است که خواص حوزه چگونه و با کدام منطق در این مقطع حساس برائت از تکلیف را بر خویش جاری میکنند ، فعلی که صدور آن از شخصی فاضل روانیست چه رسد از کسی که در تحقیق و تدقیق انگشت نماست .
آه ، باز هم توهم نموده ام ، مگر میشود به این سادگی شخصیت عالی ربانی و فقیهی وارسته و فلسفی معتقد به حق را زیر سوال برد ؟!  

تظاهرات علیه آیت‌الله جوادی‌آملی درقم 

کناره‌گیری آیت‌الله جوادی آملی از امامت جمعه قم