گرچه عشق خود بزرگترین درد است ، لیک درد بی عشقی بزرگتر است ، مرگ است . غیر از این باشد ، عمر قلم و قلمزن به پایان خواهد رسید ، پس هر که هستی و هر چه هستی ، هر چه هستم و هر که هستم ، این واژه هایم را هر چند هاج و واج پذیرا باش چرا که این سطور، منثور ناب ترین لحظه های منصوری من است که آنان را قطره قطره جمع کرده و دریا دریا به پای عشق ریخته ام و من از خدا هیچ نمیخواهم جز این که از عشق پاک دلم را عطشی آتشوار و آتشی پر عطش ببخشاید تا آن که تخیل خام خویش را در لهیب مقدس آن ، پخته و سوخته گردانم و آنگاه وصف نازنین او را با آب چشم و و آتش دل به آب و آتشی بیکرانه زنم ، مگر جز این است که هر کس از دنیا دورترین است به خدا نزدیکترین؟